THC-grenswaarden uitgelegd

Wie cbd wetgeving in het zoekveld typt, ziet bijna altijd hetzelfde getal terugkomen: 0,3%. Maar waar hoort dat getal eigenlijk bij, en welke vraag beantwoordt het?

Rassenlijsten, boeren en één percentage

Dat percentage staat in Europese landbouwwetgeving. Het bepaalt welke hennepvariëteiten een landbouwer op zijn perceel mag zetten, en of die aanplant in aanmerking komt onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het gaat dus over rassen en over percelen. Over het gewas te velde, niet over de fles in het schap.

Tot 2023 stond er 0,2% in die regel. Sindsdien 0,3%. Beide versies zijn nog in omloop, en meestal duiken ze op als rivaliserende productgrens, terwijl geen van de twee ooit een afgewerkt product heeft aangewezen.

Wat de teeltregel niet doet, is een gehalte delta-9-THC vastleggen voor een extract, een crème of een voedingsmiddel. Na de oogst komen er stappen bij: drogen, extraheren, verdunnen, formuleren. Over dat hele traject zwijgt de rasgeschiktheid. Wie het getal daar toch op legt, hanteert een landbouwmaat voor een vraag uit een ander wetboek.

En 0,3% is niet het enige getal aan die kant. Voor hennep die als diervoeder de keten in gaat, staat onder 0,2% als voorwaarde. Twee getallen, twee routes, allebei aan de kant van het veld.

• 0,3% omgerekend: 0,3 g per 100 g, ofwel 3.000 mg/kg delta-9-THC.
• Rubriek: de geschiktheid van een ras voor de teelt, beoordeeld op het perceel.
• Bron: Europese landbouwwetgeving, niet het levensmiddelenrecht en niet de cosmeticaregels.
• Publiek: landbouwers die een ras kiezen en hun aanplant laten beoordelen.
• Geschiedenis: 0,2% tot 2023, daarna verhoogd naar 0,3%, met beide getallen nog in omloop.
• Diervoederhennep: onder 0,2% als voorwaarde in die keten.
• Stilte: geen enkel getal voor het gehalte na verwerking, verdunning of formulering.

Voedsel en cosmetica rekenen in milligram per kilo

Hennepzaad en zaadolie in Verordening (EU) 2022/1393

Het levensmiddelenrecht noemt hennep bij naam, met eigen getallen. Verordening (EU) 2022/1393 legt voor hennepzaad en droge levensmiddelen op basis van hennepzaad 3,0 mg/kg delta-9-THC vast. Voor hennepzaadolie staat er 7,5 mg/kg. Geen percentages dus, maar milligram per kilo.

Leg die twee naast het teeltgetal en de afstand valt op. 3.000 mg/kg tegenover 3,0 mg/kg is een factor duizend. Tegenover 7,5 mg/kg een factor vierhonderd. Dat verschil is geen slordigheid in de regelgeving, want de vragen zijn niet dezelfde. Het ene getal wijst een ras aan voor een perceel, het andere een gehalte in wat er op tafel komt.

De eenheid vraagt bovendien iets extra van de lezer. Een percentage lijkt op zichzelf te staan. Milligram per kilo heeft een tweede grootheid nodig, de massa van het product, voordat het getal ergens over gaat. Een productiemethode als superkritische co2 extractie hoort bij de vraag hoe een extract gemaakt is, niet bij de vraag welk getal erop van toepassing is.

Cosmetica en een getal met vier nullen

Voor producten op de huid loopt het weer anders. In een veiligheidsbeoordeling van het wetenschappelijk comité voor consumentenveiligheid, dossier 1685/25, wordt gerekend met een THC-onzuiverheid van 0,00025%. Omgerekend is dat 2,5 mg/kg, ongeveer twaalfhonderd keer lager dan 0,3%.

Zo ontstaat het beeld dat achter dat ene bekende percentage schuilgaat. Vier rubrieken, vier getallen, en ze zijn onderling niet uitwisselbaar. Teelt in procenten, diervoeder in procenten, levensmiddelen in milligram per kilo, cosmetica in een onzuiverheidsgetal met vier nullen achter de komma. Productgrenzen zijn per rubriek opgesplitst, staan in verschillende teksten en dragen nummers die je niet op het zicht herkent. Dat maakt het teeltgetal aantrekkelijk om te citeren: één getal, in een vertrouwde eenheid, dat geen uitleg nodig lijkt te hebben.

Van 0,03% naar de juiste maatstaf

Op een chargerapport staat geen wetstekst, maar een meetuitkomst. Twee formuleringen kom je daar vaak tegen.

De eerste is een getal. Stel dat het sterkste flesje uit een assortiment 0,03% delta-9-THC laat zien. Dat is 0,03 g per 100 g, ofwel 300 mg/kg. Naast het teeltgetal van 3.000 mg/kg is dat een tiende, en dat leest comfortabel. Naast het levensmiddelengetal voor hennepzaad, 3,0 mg/kg, is het honderd keer hoger. Naast hennepzaadolie, 7,5 mg/kg, veertig keer. Dezelfde meting, drie conclusies, afhankelijk van welk ijkpunt ernaast komt. De eerlijke lezing is die tegen de grens van de eigen productrubriek, niet tegen de grens van het veld.

De tweede formulering is dat delta-9-THC niet is aangetoond. Dat is geen stijlfiguur, maar een verslag van wat het lab heeft gedaan: de stof is in de charge gezocht en niet gevonden boven de rapportagegrens van de methode. Wat er niet in staat, is een uitspraak over 0,3%, want die grens gaat niet over een afgewerkt product.

Daar zit de kleine verschuiving die je in samenvattingen ziet gebeuren. Een certificaat meldt dat THC niet is aangetoond. In het doorgeven wordt dat onder 0,3%. Eén stap later staat het landbouwgetal weer als maatstaf voor een fles, zonder dat iemand iets onwaars heeft gezegd.

Bij Cibdol hoort bij elk product een chargecertificaat, en de huisregel bij dit soort getallen is sinds 2014 dezelfde: publiceer wat er gemeten is, noem het ijkpunt erbij, en laat de lezer de vergelijking maken die bij zijn vraag past. Voor een flesje cbg olie is dat een andere vergelijking dan voor een crème. Namen van cannabinoïden en terpenen op zo'n rapport zeggen iets over de samenstelling van die charge, niet over de rubriek waaronder het product valt.

Negen getallen, omgerekend naar milligram per kilo

Hoe het teeltgetal in verkoopteksten belandt