Alergia na konopie a kannabidiol: co zapisano w badaniach

Can s 3, czyli alergen z konkretnym oznaczeniem

Czy alergia dotyczy w tym temacie samego kannabidiolu? W obu cytowanych pracach nie. Zapis z 2007 roku, autorstwa Gamboi i współpracowników [1], opisuje uczulenie na Cannabis sativa wywołane nowym alergennym białkiem transportującym lipidy i nadaje tej cząsteczce oznaczenie Can s 3. Białko transportujące lipidy jest białkiem roślinnym [1], a więc cząsteczką z całkiem innej kategorii niż kannabinoid.

Drugi zapis powstał w 2021 roku. Morelli i współpracownicy [2] opisali nieswoiste białko transportujące lipidy Can s 3 jako istotny alergen konopi w Ameryce Północnej. Nazwa cząsteczki jest ta sama co w pracy z 2007 roku. Kategoria również: białko roślinne, scharakteryzowane jako alergen [1] [2].

Pytania o alergię i zapytania o skutki uboczne CBD w wyszukiwarce zlewają się w jedno. W piśmiennictwie stoją osobno. Przegląd Ifflanda i Grotenhermena z 2017 roku zestawia bezpieczeństwo oraz skutki uboczne kannabidiolu, a jego zakres to ogólne bezpieczeństwo, nie alergologia. Oba oznaczenia Can s 3 pochodzą z innej rubryki i mówią o białku.

Stąd wynika prosta kolejność czytania. Najpierw nazwa cząsteczki opisanej w piśmiennictwie jako alergen, potem wykaz składników konkretnego opakowania. Butelka z zakraplaczem, kartonik kapsułek CBD i tubka preparatu na skórę mają w tym wykazie różne pozycje, a ekstrakt jest tylko jedną z nich.

• Gamboa i współpracownicy, 2007: pierwszy opis uczulenia na Cannabis sativa wywołanego alergennym białkiem transportującym lipidy oraz oznaczenie Can s 3 [1].
• Morelli i współpracownicy, 2021: Can s 3 opisane jako istotny alergen konopi w Ameryce Północnej [2].
• Pełny opis cząsteczki w zapisie z 2021 roku: nieswoiste białko transportujące lipidy [2].
• Kategoria molekularna w obu pracach: białko roślinne, scharakteryzowane jako alergen [1] [2].
• Kannabidiol: w żadnej z tych dwóch prac nie występuje jako opisany alergen [1] [2].
• Przegląd Ifflanda i Grotenhermena z 2017 roku: klasa piśmiennictwa to ogólne bezpieczeństwo kannabidiolu, a nie alergologia.

Roślina po jednej stronie, rafinowany ekstrakt po drugiej

Białko roślinne i cząsteczka kannabinoidowa to dwa różne zapisy

Can s 3 jest białkiem [1] [2]. Kannabidiol białkiem nie jest. To rozróżnienie porządkuje cały temat, bo wskazuje, która część materiału roślinnego odpowiada zapisowi z piśmiennictwa alergologicznego: frakcja białka roślinnego. Etykiety opisujące ekstrakt wymieniają natomiast kannabinoidy, a obok nich pojawia się słowo terpeny. To inne rubryki tego samego wykazu.

Rafinowany ekstrakt trafia do receptury w małych ilościach, i to ekstrakt, a nie cała roślina, stoi w wykazie składników butelki czy kapsułki. Osoba czytająca kartonik ma więc do odczytania dwie osobne informacje: co zapisano w pracach o alergenie konopnym oraz co konkretnie zawiera opakowanie stojące na blacie. Pierwsza informacja pochodzi z piśmiennictwa, druga z etykiety.

Ilość białka po rafinacji: rubryka bez liczby

Tu zapis się urywa. Opublikowanej liczby dla przetrwania białka po ekstrakcji nie ma [1]. Prace charakteryzują cząsteczkę i nazywają ją alergenem, ale nie podają, ile jej pozostaje w rafinowanym ekstrakcie. Ta rubryka pozostaje pusta i warto ją czytać właśnie jako pustą, a nie jako wynik.

Konsekwencja jest prosta. Ogólny profil ryzyka gotowych receptur z kannabidiolem nie został w opublikowanych danych ustalony, a zdania przedstawiające go jako ustalony wychodzą poza to, co dziś stoi w piśmiennictwie. Dwa oznaczenia Can s 3 z 2007 i 2021 roku mówią o białku roślinnym w materiale roślinnym [1] [2]. Nic więcej z nich nie wynika i nic mniej.

Dlatego pytanie o konkretne opakowanie przenosi się z piśmiennictwa na wykaz składników. Tam liczby i nazwy są kompletne: pozycja po pozycji, od ekstraktu przez nośnik do otoczki. Piśmiennictwo alergologiczne mówi o cząsteczce, dokumentacja receptury mówi o zawartości.

Nośnik, otoczka i baza: trzy wykazy w jednym opakowaniu

Ekstrakt nigdy nie jedzie sam. W każdej recepturze obok niego zapisany jest nośnik, a jego nazwa stoi w wykazie składników każdego opakowania. W olejkach CBG oraz CBN nośnikiem jest oliwa z oliwek. Gama CBD Oil 2.0 opiera się na oleju z nasion konopi, uzyskiwanym z tłoczenia nasion, i to osobna pozycja niż ekstrakt kannabinoidowy. Nasiono i ekstrakt to dwa różne surowce, choć oba pochodzą z tej samej rośliny.

Formaty doustne dodają jeszcze jeden wiersz. Otoczka kapsułek z serii CBD Capsules 2.0 to softgel z żelatyny bydlęcej, więc dla diety roślinnej nie jest odpowiednia. Kto szuka hasła olej konopny w kapsułkach albo kapsułki konopne, ma tu dwa zapisy do odczytania obok siebie: zawartość otoczki i zawartość jej wnętrza.

Ta sama logika obejmuje formaty stosowane na skórę. Baza receptury stanowi dużą część tego, co dociera do skóry, więc jej nazwa jest w wykazie równie istotna jak nazwa ekstraktu. Krem, balsam i olejek różnią się właśnie bazą, a nie kannabinoidem.

• Olejki CBG i CBN: nośnikiem jest oliwa z oliwek, wpisana w wykaz składników.
• Gama CBD Oil 2.0: nośnik to olej z nasion konopi, pochodzący z tłoczenia nasion.
• Nasiono a ekstrakt: olej z nasion konopi nie jest ekstraktem kannabinoidowym, to dwie osobne pozycje.
• Otoczka kapsułek CBD Capsules 2.0: softgel z żelatyny bydlęcej, dla diety roślinnej nieodpowiedni.
• Formaty na skórę: baza receptury odpowiada za dużą część tego, co dociera do skóry.
• Nazwa nośnika: zapisana przy każdej pozycji, bez wyjątku.

Skład receptury jako część, na którą odpowiada wytwórca

Przy tym temacie pytania rozdzielają się na dwa adresy. Cząsteczka opisana jako alergen konopi należy do piśmiennictwa alergologicznego, a dwa zapisy Can s 3 z 2007 i 2021 roku są w nim dostępne [1] [2]. Przejrzystość składu konkretnej receptury to natomiast część, na którą odpowiada wytwórca, i to odpowiedź do udzielenia wprost, bez odsyłania do przeglądów.

W Cibdol pracujemy z kannabinoidami od 2014 roku i dla każdej receptury publikujemy wykaz składników oraz zawartość kannabinoidów. Operacje prowadzimy w Schijndel, według standardów szwajcarskich. Dzięki temu obie liczby, składnikowa i kannabinoidowa, można sprawdzić jeszcze przed włączeniem opakowania do własnej rutyny, a nie po fakcie.

Praktyka wygląda banalnie i taka ma być. Otwierasz opis pozycji z katalogu, czytasz wykaz składników, sprawdzasz nazwę nośnika oraz materiał otoczki. Jeśli w wykazie stoi żelatyna bydlęca, to jest to informacja rozstrzygająca dla diety roślinnej. Jeśli stoi oliwa z oliwek albo olej z nasion konopi, wiadomo, jaki tłuszcz jest w butelce obok ekstraktu.

Czego w tych dokumentach nie ma, tego również warto nie dopisywać. Zawartość kannabinoidów i wykaz składników opisują skład, nie profil ryzyka. Profil ryzyka gotowych receptur z kannabidiolem pozostaje w piśmiennictwie nieustalony, a przegląd Ifflanda i Grotenhermena z 2017 roku porządkuje ogólne bezpieczeństwo kannabidiolu i nie zajmuje się alergenami roślinnymi.

Tak wygląda cały rozkład. Białko Can s 3 z dwóch prac alergologicznych, ekstrakt w małej ilości, nośnik w dużej, otoczka z osobnego materiału, baza kremu jako trzecia pozycja. Każdy z tych elementów da się przeczytać w innym miejscu, a żaden nie zastępuje pozostałych.

Zapis po zapisie: prace, cząsteczka i wykaz składników