CBD en drugstests, eerlijk uitgelegd

Twee flesjes, dezelfde week gekocht, hetzelfde merk. Op het ene chargerapport staat dat THC niet aantoonbaar is. Op het andere staat 0,03%. Wie die twee regels naast elkaar legt, denkt vaak dat er iets niet klopt. Er klopt wel iets: het zijn twee metingen aan twee verschillende partijen, en ze zeggen allebei iets anders dan wat de meeste mensen erin willen lezen.

De stof waar de test op rust

Een screening bij cannabis draait om één molecuul en om wat er van dat molecuul overblijft. Dat klinkt technisch, en het is precies de plek waar de verwarring begint: op een flesje staat CBD, op een chargerapport staat een THC-regel, en de test zelf kijkt naar iets met een eigen geschiedenis. Zeven punten, in de volgorde waarin ze op papier terechtkomen.

1. Delta-9-THC is in 1964 geïsoleerd en structureel beschreven, in de publicatie van Gaoni en Mechoulam [1]. Vanaf die beschrijving bestaat er niet alleen een naam voor het bestanddeel van cannabis dat als psychoactief staat beschreven, maar ook een vastgelegde structuur waar een laboratorium gericht naar kan zoeken.
2. Sinds die structuurbeschrijving vormen twee dingen samen de basis van testen op cannabis: dat molecuul zelf en de afbraakproducten ervan. Geen plantnaam, geen productcategorie, geen etikettekst. Een stof, en wat er van die stof over is.
3. Cibdol doet op dit punt geen toezegging. Geen enkel product wordt gepresenteerd als garantie dat wie dan ook een screening zonder bevinding doorkomt. Die belofte staat er niet, bij geen enkele sterkte en bij geen enkele cannabinoïde in het assortiment.
4. De oliën van Cibdol worden per charge geanalyseerd. Over de sterktes heen staat bij meerdere oliën in dat rapport dat THC niet aantoonbaar is. Dat is een meetuitkomst per partij, opgeschreven op het moment dat die partij door het lab ging.
5. Op een certificaat kan ook 0,03% THC staan. Dat cijfer is een gemeten en wettelijk toegestane spoorhoeveelheid. Dus: een echte hoeveelheid, en niet de afwezigheid van iets.
6. Niet aantoonbaar en 0,03% zijn twee verschillende vertrekpunten op papier. Geen van beide is een voorspelling over wat een test bij een persoon vastlegt. Ze leggen vast wat er in een partij vloeistof zat.
7. Cibdol werkt sinds 2014 met cannabinoïden, en de standaard is op dit punt niet verschoven: analyses publiceren, en de cijfers het woord laten doen.

Die zeven regels staan niet in dezelfde taal als de vraag die mensen stellen. De vraag gaat over een persoon, op een moment, met een potje in de hand. De regels gaan over een molecuul, een partij en een rapport. Het verschil tussen die twee is precies de plek waar dit onderwerp eerlijk blijft of onzuiver wordt. Alles wat hieronder staat, blijft aan de kant van het papier.

Van een structuurbeschrijving naar een meetpraktijk

Wat er in 1964 op papier kwam

In de publicatie van Gaoni en Mechoulam uit 1964 gebeuren twee dingen tegelijk [1]. Het eerste is isoleren: de stof wordt uit het plantmateriaal gehaald en apart gezet, los van alles waar hij normaal tussen zit. Het tweede is structureel beschrijven: er wordt vastgelegd hoe dat molecuul is opgebouwd, atoom voor atoom, verbinding voor verbinding.

Dat tweede deel is het deel dat later zwaar weegt. Een naam kan rondgaan zonder dat iemand weet waar hij precies naar wijst. Een structuur laat dat niet toe. Zodra de bouw van een molecuul is opgeschreven, kan een laboratorium er gericht naar zoeken, en kan een uitslag naar één specifieke stof verwijzen in plaats van naar een plant of naar een gewoonte.

Wat er in 1964 dus is vastgelegd, is de identiteit van delta-9-THC. Niet meer, niet minder. Geen uitspraak over flesjes, geen uitspraak over etiketten, geen uitspraak over hoeveel er ergens in zit. Eén molecuul, met een beschrijving die daarna houdbaar bleek.

Het meetdoel: de stof en wat ervan overblijft

Sinds die beschrijving zijn twee categorieën het meetdoel bij testen op cannabis: het molecuul en zijn afbraakproducten. Dat is een opdracht in stoffen, geschreven in de taal van scheikunde. In die opdracht staan geen productnamen, geen extractiemethoden en geen merken.

Daarnaast bestaat er een tweede soort meting, en die twee raken elkaar zelden in dezelfde zin. Een chargeanalyse meet de inhoud van een partij vloeistof: hoeveel van welke cannabinoïde er in die batch zat toen hij door het lab ging. Een screening werkt aan een monster van een mens. Zelfde vakgebied, andere stoel, andere vraag.

Dat onderscheid is niet cosmetisch. Het bepaalt wat een getal kán zeggen. Een percentage op een certificaat hoort bij een lotnummer en bij een moment in de productie. Het hoort niet bij een persoon, en het reist niet mee als voorspelling. Wie de twee metingen door elkaar leest, komt uit bij een conclusie die op geen van beide rapporten staat.

Niet aantoonbaar naast 0,03%

Een regel zonder cijfer erachter

Bij de oliën van Cibdol gaat elke charge langs de analyse. Over de sterkterange heen staat bij meerdere van die oliën in het rapport dat THC niet aantoonbaar is. Dat is een regel zonder cijfer erachter, en het is verleidelijk om dat als een absolute eigenschap te lezen.

Zo is het niet opgeschreven. Wat er staat, hoort bij die ene partij, op dat ene moment, in die ene meetopstelling. Het is een uitkomst, geen kenmerk dat aan een productnaam vastzit. Daarom staat er ook geen jaartal bij een assortiment maar een lotnummer bij een fles: de meting hoort bij de partij die je in handen hebt.

En het is geen synoniem voor een getal. Een lege regel en een gemeten hoeveelheid komen uit twee verschillende richtingen. De eerste zegt wat er in die analyse niet is opgeschreven. De tweede zegt hoeveel er is geteld. Wie de twee als hetzelfde leest, haalt de precisie eruit die het rapport juist probeert te bieden.

0,03% als gemeten hoeveelheid

Dan het andere vertrekpunt. Op een certificaat staat 0,03% THC. Dat is een gemeten waarde en een wettelijk toegestane spoorhoeveelheid. Er is dus iets geteld. Klein, maar aanwezig, en netjes binnen de grens die geldt voor wat er verkocht mag worden.

Het woord spoor doet hier het meeste werk in de verkeerde richting. Mensen lezen spoor als bijna niets, en bijna niets als niets. Op papier is dat een andere stap dan hij lijkt: 0,03% is een echte hoeveelheid en geen afwezigheid, en zo is het ook genoteerd.

Leg de twee naast elkaar en je hebt geen tegenspraak, maar twee startpunten. De ene charge levert een rapportregel zonder cijfer, de andere een cijfer met een grenswaarde erachter. Wat ze delen is hun status: geen van beide is een prognose. Een certificaat legt vast wat er in een partij zat. Een uitslag ergens anders, later, bij iemand anders, is een aparte meting met een eigen opdracht.

Waarom hier geen toezegging staat

Op deze pagina staat geen garantie, en dat is een keuze met een reden. Cibdol presenteert geen enkel product als toezegging dat iemand een screening zonder bevinding doorkomt. Niet de oliën, niet de capsules, niet de flesjes met een andere cannabinoïde op het label.

Wat er wel is, is documentatie. Analyses per charge, gepubliceerd, met de getallen erin die het lab heeft opgeschreven. Sinds 2014 is dat de vaste route bij dit merk: niet uitleggen wat een cijfer zou moeten betekenen, maar het cijfer erbij zetten en de lezer laten kijken. Bij het ene rapport betekent dat een regel waarin THC niet aantoonbaar is. Bij het andere een 0,03% die binnen de wettelijke grens valt.

De vraag achter dit onderwerp gaat over één persoon op één moment. Die vraag heeft geen rij in een chargerapport. Wat een rapport wel biedt, is het enige harde deel van het verhaal: de inhoud van de partij, en de status van dat getal. Alles daarbuiten hoort bij de vragen die met de instantie zelf te bespreken zijn, niet met een flesje.

• Vastgelegd in 1964: delta-9-THC is geïsoleerd en structureel beschreven [1].
• Vastgelegd als meetdoel: sinds die beschrijving zijn het molecuul en zijn afbraakproducten de basis van testen op cannabis.
• Vastgelegd per partij: de oliën van Cibdol gaan charge voor charge langs de analyse.
• Vastgelegd in de rapporten: over de sterkterange heen staat bij meerdere oliën dat THC niet aantoonbaar is.
• Vastgelegd op een certificaat: 0,03% THC, gemeten en binnen de wettelijke grens, dus een hoeveelheid en geen afwezigheid.
• Niet vastgelegd: wat een screening bij een specifieke persoon oplevert. Dat cijfer bestaat niet in deze documentatie en wordt door Cibdol niet toegezegd.

Termen ernaast, en het papier eronder

Namen die in hetzelfde zoekveld belanden

Rond dit onderwerp typen mensen dingen die er dichtbij lijken te liggen. Cbg olie, cbg druppels, cannabigerol olie, of gewoon cbg olie kopen. Terpenen komt langs, en het endocannabinoïde systeem ook, meestal als vocabulaire uit een ander artikel. Aan de productiekant staan termen als co2 extractie en superkritische co2 extractie, en juridisch zoekt men op cbd wetgeving.

Die woorden horen allemaal bij een eigen rubriek. Een cannabinoïdennaam op een doosje zegt niets over de THC-regel in het rapport van die charge, en een extractiemethode evenmin. Ook het omgekeerde geldt: het cijfer in een analyse verandert niet doordat er cannabigerol in plaats van cannabidiol op het label staat. Wat het cijfer bepaalt, is de partij en de meting.

Wie op cbd wetgeving zoekt, zoekt naar iets van een andere laag. Grenswaarden en toelating zijn regels, en die staan los van de vraag hoeveel er in dit ene flesje is gemeten. Op het certificaat komen die twee lagen wel even bij elkaar: 0,03% is zowel een gemeten waarde als een waarde die binnen de toegestane grens valt.

Welk papier bij welk flesje hoort

Blijft over: waar je kijkt. Een chargerapport hoort bij een lotnummer, niet bij een productnaam en niet bij een assortiment. Twee flesjes met dezelfde tekst op het etiket kunnen uit twee partijen komen, en dan horen er twee rapporten bij. Dat is de reden dat de oliën per charge worden geanalyseerd en dat die analyses worden gepubliceerd.

Zo lees je het na. Eerst het lotnummer op de fles of de doos. Dan het rapport dat bij dat nummer hoort. Daarin staat de cannabinoïdenregel en daarin staat de THC-regel: ofwel niet aantoonbaar, ofwel een gemeten spoorhoeveelheid zoals 0,03%. Meer dan dat legt het papier niet vast, en dat is precies het punt waarop de meeste teksten over dit onderwerp verder gaan dan hun bronnen.

Sinds 2014 is die standaard bij Cibdol hetzelfde gebleven: publiceren wat er is gemeten. Geen belofte over een uitslag, geen tussenzin die een spoor tot nul afrondt, geen conclusie die één stap verder gaat dan de meting. De cijfers staan er, per charge, en die mogen het zelf zeggen.