Jak organizm wchłania CBD: zapis danych z ludzi

7 zapisów o wchłanianiu kannabidiolu, wiersz po wierszu

Wchłanianie to odcinek między opakowaniem a krwiobiegiem. Piśmiennictwo dotyczące ludzi opisuje ten odcinek skąpo i nierówno [1]. Poniżej zebrane jest to, co daje się zapisać jako dane, bez dokładania czegokolwiek od siebie.

Wszystkie te wiersze mają jeden wspólny mianownik. Każdy pochodzi z definicji albo z pomiaru, żaden z domysłu. Przegląd z 2018 roku sam mówi wprost o brakach wiedzy w tym obszarze, i to jest część jego treści, nie zastrzeżenie na marginesie [1]. W tym samym opracowaniu zapisano, że zebrane wartości różnią się w zależności od techniki oznaczenia, receptury oraz warunków badania [1]. Trzy zmienne, trzy osobne kolumny.

Stąd bierze się kształt tej strony. Zamiast jednego procentu, który dobrze wyglądałby w nagłówku, stoi zestaw zapisów o różnym stopniu pewności. Rozpuszczalność jest pewna. Kierunek, w którym prowadzi metabolizm pierwszego przejścia, też. Liczba domykająca tę trasę nie.

Od rozpuszczalności do receptury

Jedna cecha fizyczna ustawia tu wszystko inne. Kannabidiol rozpuszcza się chętnie w tłuszczach i olejach, a w wodzie słabo [1]. Organizm pracuje głównie w środowisku wodnym. Receptura doustna musi więc ten rozdźwięk obejść, i zwykle robi to w najprostszy sposób: ekstrakt idzie do oleju nośnikowego, a olej nośnikowy do butelki z zakraplaczem albo do miękkiej otoczki.

Kapsułki CBD, kapsułki konopne, olej konopny w kapsułkach: haseł w wyszukiwarce jest kilka, odcinek trasy jeden. Zawartość otoczki i zawartość butelki przechodzą przez ten sam przewód pokarmowy, a do krwiobiegu docierają dopiero potem. Formaty różni głównie to, co da się odczytać z opakowania. Butelka podaje procent oraz sumę miligramów w danej objętości, kapsułka ma tę liczbę rozpisaną już na sztukę. Sam przebieg wchłaniania to nie zmienia.

Receptura pojawia się w przeglądzie z 2018 roku jako jedna z przyczyn rozrzutu wyników w zebranym piśmiennictwie o ludziach [1]. Obok niej wymieniono różnice w czynności jelita i wątroby pomiędzy poszczególnymi osobami [1]. To dwie odrębne rubryki. Pierwsza stoi po stronie produktu, druga po stronie człowieka, a przegląd nie zamienia ich w przelicznik.

Oznaczenie ekstraktu jest jeszcze czymś innym. Ekstrakcja CO2 opisuje sposób pozyskania materiału roślinnego. Olejek CBD pełne spektrum opisuje profil zawartości, czyli kannabinoidy i terpeny obok kannabidiolu. Żadne z tych określeń nie zawiera liczby o wchłanianiu. Certyfikat partii podaje zawartość w opakowaniu, a nie ekspozycję we krwi. Dwa dokumenty, dwa różne pytania, i jednego nie odczyta się z drugiego.

Dlatego ostrożność jest w tym temacie wpisana w samo piśmiennictwo. Dane farmakokinetyczne u ludzi są skąpe, projekty badań mocno się różnią, a podawane liczby ekspozycji mają szeroki rozrzut, więc jednej wiarygodnej wartości dla wchłaniania doustnego zapisać się nie da [1]. Krótko: tłuszczolubność jest pewna, liczba nie. Kto szuka pojedynczego procentu, ten w cytowanych pracach go nie znajdzie, i to również jest wynik.

Pierwsze przejście, posiłek i rozrzut w danych

Metabolizm pierwszego przejścia to nazwa jednego odcinka. To, co wchłonie się z przewodu pokarmowego, płynie z krwią najpierw do wątroby, a do krążenia ogólnego dociera dopiero po tym postoju. Przy kannabidiolu przegląd z 2018 roku opisuje ten metabolizm jako rozległy i wskazuje go jako uznaną przyczynę niskiej ekspozycji po podaniu doustnym u ludzi [1].

Po przemianie zostają metabolity. Oznaczano je w próbkach pochodzących od ludzi [1]. Ich względne ilości pomiędzy drogami podania oraz pomiędzy różnymi układami badań pozostają nierozstrzygnięte [1]. Szczegół istotny: obecność metabolitu w próbce to zapis pomiaru, a proporcje między nimi wciąż nie mają wspólnej liczby.

Osobno stoi badanie Taylora z 2018 roku, przeprowadzone u zdrowych uczestników na wysoko oczyszczonym kannabidiolu [2]. Miało kilka ramion: podania pojedyncze w rosnących ilościach, podania powtarzane oraz oddzielne ramię poświęcone posiłkowi. W tym ramieniu zmierzona ekspozycja w osoczu różniła się między podaniem z posiłkiem i podaniem na czczo [2]. Zapis zatrzymuje się w tym punkcie: warunki kontrolowane, jedna określona grupa uczestników, jedna określona receptura.

Czego z tej pracy wyprowadzić się nie da? Równoważnej liczby dla innego produktu, innego posiłku ani innej osoby nie ustalono. Przedmiotem oznaczeń były parametry farmakokinetyczne oraz tolerancja preparatu [2]. Porównania między drogami podania również nie układają ich w kolejność, ponieważ opisują różne mechanizmy [1].

Po wchłonięciu cząsteczka nie zostaje w krwiobiegu na stałe. Kannabinoidy jako związki silnie lipofilne przechodzą do tkanki tłuszczowej i wracają z niej do krwi powoli, dlatego bywają wykrywalne poza okresem czynnego wchłaniania [3]. Przegląd z 2018 roku zapisuje tę samą obserwację dla kannabidiolu i dodaje, że parametry eliminacji w zebranych badaniach u ludzi raportowano niespójnie [1]. Ta niespójność sama jest daną, nie usterką do wygładzenia.

8 pytań i to, co stoi przy każdym z nich

Wchłanianie ma tę nieprzyjemną cechę, że każde pytanie brzmi jak pytanie o jedną liczbę. Poniżej pytania rozdzielone, każde ze swoim statusem w cytowanych pracach.

Widać w tym zestawieniu prostą rzecz. Osiem pytań, cztery odpowiedzi o pomiarze i cztery o granicy zapisu. Tak wygląda dziś zbiór danych z ludzi dla kannabidiolu: kilka mocnych punktów, sporo rubryk bez wspólnej liczby [1].

To, co daje się sprawdzić przed otwarciem opakowania, leży w innym miejscu niż farmakokinetyka. Etykieta podaje sumę kannabinoidów w danej objętości albo na sztukę, a certyfikat partii, wystawiony do konkretnego numeru, podaje zawartość oznaczoną w laboratorium wraz z wartością THC. Firma Cibdol prowadzi taką dokumentację dla każdej partii od 2014 roku, a numer z kartonika prowadzi do właściwego raportu. Liczba we krwi pozostaje zmienna. Liczba w opakowaniu jest sprawdzalna.