Dlaczego stany odczuwane opierają się pomiarowi

Waga pokazuje gramy, a odczucie nie ma jednostki

1. Próbka krwi wraca z laboratorium w postaci liczby. Przegląd Millara z 2018 roku zebrał dane farmakokinetyczne dotyczące kannabidiolu u ludzi i zapisał duży rozrzut stężeń w osoczu między poszczególnymi osobami, przy tej samej podanej ilości [2]. Ta liczba ma jednostkę, metodę oznaczenia i moment pobrania.
2. Ten sam przegląd wymienia zmienne, które przesuwają odczyt: recepturę, drogę podania oraz spożycie posiłku [2]. Trzy rubryki stoją obok jednej cząsteczki, a każda z nich ma osobny wpis. Zmiana jednej rubryki zmienia liczbę, nie cząsteczkę.
3. Odczucie zgłaszane przez osobę badaną nie ma takiej jednostki. Nie kładzie się go na wadze i nie wychodzi z probówki. Pytanie o to, czy po kannabidiolu coś się w odczuciu przesuwa, należy do klasy stanów postrzeganych przez samego uczestnika, i to przesądza o tym, skąd bierze się wynik.
4. Stąd asymetria wewnątrz jednego protokołu. Jedna strona tego tematu ma liczby z aparatu, druga ma zdanie zapisane przez człowieka. Oba wpisy trafiają do tej samej dokumentacji badania, ale nigdy do tej samej kolumny i nigdy z tym samym statusem.
5. Kiedy wielkością mierzoną jest ocena własna, do pomiaru wchodzi oczekiwanie. Praca Colloki i Barskiego z 2020 roku opisuje placebo i nocebo w badaniach klinicznych i wskazuje, że maksymalna wielkość tych zjawisk przypada na wyniki oceniane przez uczestników, w tym oceny bólu oraz oceny stanu emocjonalnego [1].
6. To nie jest przypadek z obrzeży konstrukcji badania. Rubryka ocen własnych stoi w środku wielu protokołów, także takich, w których pozostałe pomiary są w całości przyrządowe. Dlatego zajmuje się nią osobne piśmiennictwo metodologiczne, a nie przypis pod tabelą.
7. Przegląd Ifflanda i Grotenhermena z 2017 roku zestawia dane pochodzące od ludzi: skutki uboczne notowane w badaniach prowadzonych pod nadzorem oraz warunki, w jakich substancję podawano [3]. To zapis o obserwacjach i o okolicznościach podania, prowadzony jako dwie osobne informacje.
8. Huestis w 2007 roku opisała farmakokinetykę kannabinoidów u ludzi i zapisała różnicę między kannabidiolem a THC w interakcji z receptorami kannabinoidowymi [4]. Ta różnica jest zapisem receptorowym i nie przekłada się automatycznie na żadną rubrykę z ocenami uczestników.
9. Cibdol pracuje z kannabinoidami od 2014 roku i standard w tym punkcie pozostaje ten sam. Jedna kolumna na to, co zostało scharakteryzowane, druga na to, co pozostaje bez charakterystyki. Druga kolumna nie jest wstydliwa, tylko pusta.

Samoocena jako wielkość zapisana w protokole

W protokole badania ta wielkość ma swoje miejsce i swoją nazwę. To ocena własna uczestnika, wpisywana tam, gdzie żaden przyrząd nie podaje odczytu. Nic w niej nie jest pomiarem pośrednim: to zdanie osoby badanej o tym, co u siebie zauważyła, zapisane w ustalonym momencie i według ustalonej skali.

Praca z 2020 roku o placebo i nocebo pokazuje, dlaczego ta kolumna prowadzona jest osobno. Właśnie przy wynikach ocenianych przez uczestników wychylenie związane z oczekiwaniem sięga najdalej [1]. W badaniu zaślepionym sam układ próby odgradza te oceny od interesu strony, która chciałaby zobaczyć określony wynik [1]. Bez zaślepienia jedna kolumna sumuje dwie rzeczy naraz: to, co pochodzi od podanej substancji, i to, co pochodzi od nastawienia przed podaniem.

• Co protokół zapisuje przy ocenie własnej: moment pomiaru, brzmienie pytania, skalę oraz to, czy uczestnik i osoba prowadząca znali przydział. Bez tych czterech pozycji liczba z tabeli nie daje się porównać z liczbą z innej pracy.
• Czego ta ocena nie zawiera: żadnego odczytu z krwi. Stężenia w osoczu prowadzone są w innej tabeli i w przeglądzie z 2018 roku pokazują rozrzut między osobami przy tej samej ilości podanej doustnie [2].
• Dlaczego liczy się liczba ramion: jedno ramię sumuje substancję i oczekiwanie w jednym wpisie, dwa ramiona rozdzielają je na dwie kolumny. Przegląd z 2020 roku odnosi się właśnie do tego rozdziału [1].
• Warunki podania jako osobny wiersz: przegląd z 2017 roku prowadzi obok siebie skutki uboczne notowane pod nadzorem i okoliczności, w jakich kannabidiol podawano [3]. Bez drugiego wiersza pierwszy pozostaje nieporównywalny.
• Receptura, droga podania i posiłek jako trzy modyfikatory zapisane w przeglądzie z 2018 roku [2]. Ta sama ilość w innej recepturze daje inną liczbę w osoczu, a to jeszcze nie mówi nic o kolumnie z ocenami.
• Zapis receptorowy jako czwarty, niezależny wątek: praca z 2007 roku zestawia farmakokinetykę kannabinoidów u ludzi i różnicę w interakcji kannabidiolu oraz THC z receptorami kannabinoidowymi [4].

Placebo i nocebo w rubryce ocen uczestnika

1. Zakres pracy z 2020 roku daje się podać w jednym zdaniu: placebo i nocebo w badaniach klinicznych, opisane jako zjawiska mierzalne w ramach próby, a nie jako uwaga na marginesie [1].
2. Wskazanie, które ma tu największe znaczenie porządkujące: maksymalna wielkość obu zjawisk przypada na wyniki oceniane przez uczestników, wśród nich oceny bólu [1]. Nie na odczyty laboratoryjne.
3. Klasa pytania o odczucie po kannabidiolu pokrywa się z tą właśnie rubryką. Wynik pochodzi od osoby badanej, a więc od tej samej kolumny, w której przegląd z 2020 roku umieszcza największe wychylenie [1].
4. Konsekwencja praktyczna dla czytania publikacji: pojedyncze ramię bez porównania zapisuje sumę, a nie składnik. Rozdzielenie składników wymaga dwóch kolumn prowadzonych równolegle, co przegląd z 2020 roku opisuje wprost [1].
5. Zaślepienie ma w tym zestawieniu funkcję techniczną. Odgradza oceny uczestników od interesu strony, która oczekuje określonego wyniku [1]. To zabezpieczenie wpisane w układ próby, nie kwestia dobrej woli.
6. Pusta rubryka nie jest wynikiem przeciwnym. Brak wpisu znaczy tylko tyle, że pomiaru o potrzebnej jakości nie ma w opublikowanym piśmiennictwie dotyczącym ludzi, i tak też należy go czytać.
7. Zakres tej strony obejmuje trzy rzeczy: trudność z prostą odpowiedzią „tak”, sposób, w jaki badania układa się pod ten kształt pytania, oraz punkt, w którym piśmiennictwo o ludziach się zatrzymuje. Poza ten obszar strona nie wychodzi.
8. Czego ta sekcja nie rozstrzyga: żadnej liczby dotyczącej konkretnego opakowania. Liczby z opakowań stoją w dokumentacji partii, a nie w przeglądach metodologicznych, i te dwa zbiory prowadzi się osobno.

Które pytanie trafia do której publikacji

1. Colloca i Barsky, 2020: placebo i nocebo w badaniach klinicznych, z zaznaczeniem, że największa wielkość tych zjawisk dotyczy wyników ocenianych przez uczestników, w tym ocen bólu [1]. To pozycja o metodzie, nie o pojedynczej cząsteczce.
2. Millar i współpracownicy, 2018: przegląd farmakokinetyki kannabidiolu u ludzi, z zapisem dużego rozrzutu stężeń w osoczu przy tej samej ilości oraz z wykazem modyfikatorów w postaci receptury, drogi podania i posiłku [2].
3. Iffland i Grotenhermen, 2017: zestawienie danych pochodzących od ludzi, obejmujące skutki uboczne notowane w badaniach prowadzonych pod nadzorem oraz warunki podania [3]. Zapytania o skutki uboczne CBD i o przedawkowanie trafiają dokładnie w tę rubrykę.
4. Huestis, 2007: farmakokinetyka kannabinoidów u ludzi, w tym różnica między kannabidiolem a THC w interakcji z receptorami kannabinoidowymi [4]. Wiersz receptorowy prowadzony osobno od wiersza z ocenami uczestników.
5. Czego żadna z tych czterech pozycji nie zawiera: pomiaru odczucia zgłaszanego przez uczestnika, wykonanego w jakości potrzebnej do prostej odpowiedzi. Wymagany dowód po prostu nie stoi w opublikowanym piśmiennictwie o ludziach.
6. Stąd odpowiedź prosta w formie: dane o potrzebnej jakości nie zostały opublikowane. Zdanie marki o treści przeciwnej nie ma poparcia w żadnym opublikowanym badaniu u ludzi, i to daje się sprawdzić pozycja po pozycji.
7. Rozrzut między pracami jest osobną informacją, nie zakłóceniem. Przegląd z 2018 roku podaje go jako wynik, wraz z listą zmiennych, które go tłumaczą [2]. Dwa źródła mogą więc podać różne liczby dla tej samej ilości.
8. Porządek odczytu, który z tego wynika: najpierw autor i rok, potem badany materiał, potem wielkość mierzona, na zamknięcie liczba ramion. Cztery pytania wystarczają, aby ustalić, do której kolumny dana praca należy.

Co daje się policzyć, kiedy odczucia policzyć się nie da

1. Liczba miligramów kannabidiolu zadeklarowana na opakowaniu i objętość butelki. To arytmetyka etykiety, sprawdzalna przed otwarciem, i jedyny zapis, który nie zależy od tego, kto go czyta.
2. Raport partii z niezależnej analizy, w którym stoi zawartość kannabinoidów dla konkretnego numeru serii. Etykieta deklaruje, raport potwierdza liczbę dla tej właśnie partii, a numer na kartoniku łączy oba dokumenty.
3. Etap produkcyjny: ekstrakcja CO2 jako sposób pozyskania wyciągu z materiału roślinnego. To zapis o procesie, prowadzony niezależnie od jakiegokolwiek pomiaru u ludzi.
4. Oznaczenie pełnego spektrum, w którym obok kannabinoidów wymienia się terpeny i flawonoidy. Olejek CBD pełne spektrum i wersja o zawężonym profilu różnią się wpisem w wykazie składników oraz wierszami raportu partii.
5. Format doustny jako pytanie o trasę, nie o odczucie. Kapsułki CBD, kapsułki konopne oraz olej konopny w kapsułkach mają miarę wydrukowaną na kartoniku, a butelka z zakraplaczem ma miarę odmierzaną osobno.
6. Zmienne z przeglądu z 2018 roku, które warto trzymać obok formatu: receptura, droga podania i spożycie posiłku wpływały tam na stężenia w osoczu przy tej samej ilości [2]. To rubryka farmakokinetyczna, prowadzona osobno od rubryki z ocenami.
7. Warunki podania z przeglądu z 2017 roku, zapisane obok skutków ubocznych notowanych pod nadzorem [3]. Dwa wiersze, dwa różne rodzaje informacji, jedno źródło.
8. Hasła w rodzaju kapsułki CBD opinie albo kapsułki konopne opinie zwracają relacje pojedynczych osób. Relacja opisuje jedną historię, pomiar opisuje próbę z określoną liczbą uczestników i to rozróżnienie zostaje w mocy niezależnie od liczby wpisów.
9. Cibdol formułuje kannabinoidy od 2014 roku i w tym miejscu prowadzi zapis bez skrótów: liczby z etykiety i raportu partii są sprawdzalne, a rubryka z pomiarem odczuć uczestników pozostaje bez wpisu do momentu publikacji badań kontrolowanych.