Konopie a cannabis: jeden gatunek, dwa słowa

Jedno słowo na kartoniku, drugie w tekście obok

1. Na opakowaniu stoi słowo konopie, w artykule obok pojawia się cannabis, a pierwsza myśl brzmi: to dwie różne rośliny. Klasyfikacja botaniczna prowadzi w inną stronę. Pytanie o botaniczną odrębność tych dwóch określeń od dawna odsyła do jednej pozycji piśmiennictwa, czyli do praktycznej taksonomii Smalla i Cronquista z 1976 roku [1].
2. Ta praca porządkuje rodzaj Cannabis jako jeden gatunek. Linia podziału, którą autorzy rysują, przebiega między odmianami uprawnymi a wariantami dzikimi, nie między osobnymi gatunkami [1]. Sklepowe słownictwo rozdziela więc coś, czego taksonomia nie rozdziela, i właśnie tam zaczyna się zamieszanie z dwiema nazwami.
3. Po stronie chemii logika jest ta sama [1]. Oznaczenia analityczne wykazały w roślinie ponad 100 kannabinoidów [2]. Odmiana hodowana na włókno i odmiana prowadzona w drugim kierunku hodowlanym korzystają z tego samego zestawu biochemicznego, więc lista dostępnych związków nie jest tym, co je od siebie oddziela [2].
4. Zapis, który z tego wychodzi, jest krótki: dwa kierunki hodowli, dwa profile chemiczne, dwie kategorie prawne, a pomiędzy nimi obfitość swobodnego etykietowania [2]. Ta ostatnia rubryka bywa najbardziej ruchliwa i to ona najczęściej myli przy zestawianiu dwóch opakowań na jednym blacie.
5. W prawie UE słowo konopie pracuje jako opis administracyjny, nie botaniczny. Zakres wyznaczają dwa warunki: odmiana wpisana do unijnego katalogu odmian roślin uprawnych oraz zawartość THC w uprawie polowej na poziomie do 0,3%. Nazwa gatunkowa nie zmienia się przy przekraczaniu tego progu, zmienia się kategoria dokumentu.
6. Przy porównywaniu produktów cała różnica przestaje być pytaniem o gatunek i rozkłada się na trzy pytania o dokumentację. Ekstrakty kierowane na rynek UE mają źródło w odmianach zarejestrowanych w katalogu odmian, a to zapis sprawdzalny, nie kwestia słowa nadrukowanego na froncie kartonika.

Botanika, hodowla i prawo w trzech osobnych rubrykach

Uprawa polowa istniała przed kategorią ekstraktów

Plon, który nigdy nie trafia do butelki

Konopie były rośliną uprawną, kiedy kategoria ekstraktów kannabinoidowych jeszcze nie powstała. Ta kolejność zmienia sposób czytania jednego słowa w dwóch różnych tekstach. Duża część światowych zbiorów nie ma nic wspólnego z ekstraktami: idzie na zastosowania przemysłowe, w których zawartość kannabinoidów nie jest w ogóle rubryką odczytu. Dlatego jedno hasło wpisane w wyszukiwarkę może dotyczyć włókna, a drugie butelki z zakraplaczem, choć obydwa prowadzą do tej samej nazwy botanicznej. Kiedy tekst branżowy pisze konopie, warto najpierw sprawdzić, o czym mówi. Pole to jedna rozmowa. Ekstrakt to druga. Pierwszy zapis dotyczy uprawy, odmiany i zbioru. Drugi dotyczy tego, co z rośliny wyprowadzono i co następnie opisano w dokumentacji danej serii.

Ten sam zestaw związków, dwa różne profile

Ponad 100 kannabinoidów wykazanych w materiale roślinnym [2] to liczba przypisana roślinie, nie pojedynczej odmianie. Odmiana włóknista i odmiana prowadzona w drugim kierunku hodowli mają ten sam zestaw biochemiczny, więc różnica między nimi zapisuje się w proporcjach [2]. Hodowca wybiera kierunek, roślina zostaje przy swojej chemii. Stąd trzy pary, które porządkują całe zagadnienie: dwa kierunki hodowli, dwa profile chemiczne, dwie kategorie prawne, a obok nich swobodne etykietowanie, którego żadna z tych par nie porządkuje [2]. Słowo terpeny pojawia się w zapytaniach tuż obok tego tematu i dotyczy innej grupy związków niż kannabinoidy. Jego miejsce jest w opisie składu konkretnej receptury, nie w rozstrzyganiu pytania o gatunek rośliny.

Trzy pytania z dokumentacji zamiast jednego pytania o gatunek

Na blacie leżą dwa opakowania i pada pytanie: konopie czy cannabis. Przy porównywaniu produktów ono niczego nie rozstrzyga, bo botanika daje na nie jedną odpowiedź dla obu kartoników [1]. Wartość praktyczna leży w trzech innych pytaniach, wszystkie o dokumentację. Z jakiej odmiany pochodzi surowiec. Jaki dokument opisuje daną serię. Co dokładnie znaczą słowa nadrukowane na etykiecie. Ekstrakty kierowane na rynek UE mają jedno wspólne źródło: odmiany zarejestrowane w katalogu odmian roślin uprawnych. To zapis, który da się sprawdzić, a nie interpretacja nazwy handlowej. Zapytania w rodzaju kapsułki CBD, cbd w kapsułkach albo olej konopny w kapsułkach dotyczą formatu i bazy receptury, więc odpowiedź stoi w wykazie składników, nie w klasyfikacji botanicznej. Osobne hasła, choćby ekstrakcja CO2, opisują proces otrzymywania ekstraktu i również nie przesuwają nazwy gatunkowej rośliny.

Odmiany z wykazu i produkcja w Szwajcarii

Cibdol pracuje wyłącznie na odmianach konopi zarejestrowanych w Unii Europejskiej, a produkcja prowadzona jest w Szwajcarii od 2014 roku. Te dwa zapisy odpowiadają na pierwsze z trzech pytań, czyli na pytanie o pochodzenie surowca. Drugie należy do dokumentu serii, w którym stoją liczby dotyczące konkretnej partii, w tym wartość THC. Trzecie zostaje przy słowniku etykiety i tu najlepiej działa porównanie dwóch kartoników rubryka po rubryce, zamiast czytania jednego słowa z przodu. Kolejność jest prosta: najpierw odmiana, potem dokument partii, na ostatnim miejscu słownictwo z opakowania.

Hasła, które ludzie wpisują obok tego tematu