Odczucia po CBD: co dokładnie zapisały badania

Oczekiwanie zapisane obok farmakologii

Zacznijmy od tego, co w ogóle podlega zapisowi. Przegląd Colloki i Barskiego z 2020 roku porządkuje placebo i nocebo jako zjawiska mierzalne i wskazuje, że rejestracja po przyjęciu substancji ma dwa źródła: farmakologię tej substancji oraz oczekiwanie obecne jeszcze przed przyjęciem [1].

Dwa udziały. Jeden zapis.

Poza badaniem z zaślepieniem te dwa udziały pozostają niemal nierozłączne [1]. Stąd w piśmiennictwie osobna dyskusja nad tym, na ile odpowiedzi opisywane przy kannabidiolu mieszczą się w kategorii odpowiedzi placebo [1]. Pytanie w tym brzmieniu zostało w przeglądzie postawione wprost, obok opisu tego, jak powstaje udział samego przewidywania [1].

Nazwa pary pojęciowej ma dwa członki i przegląd z 2020 roku prowadzi je osobno [1]. Kolejność jest przy tym prosta: najpierw przewidywanie, potem zapis. Treść tego, co ktoś przeczytał, usłyszał albo z góry założył przed otwarciem opakowania, nie jest w tym rachunku pozycją neutralną, bo oczekiwanie sprzed przyjęcia ma mierzalny udział w późniejszym zgłoszeniu [1].

Widać też, co z tego wynika dla jednego wieczoru w kuchni. Przy pojedynczym przyjęciu brakuje warunku porównawczego, który w badaniu rozdziela oba źródła [1]. Zapis powstaje mimo to. Powstaje tylko bez tej jednej kolumny.

W praktyce pytanie o odczucia po kannabidiolu jest pytaniem o dwie rzeczy naraz. Jedna należy do cząsteczki i jej losów w organizmie. Druga należy do sytuacji: pory dnia, nastawienia przed przyjęciem, tego, czego dana osoba się spodziewa [1]. Przegląd z 2020 roku opisuje tę drugą część nie jako błąd pomiaru, ale jako wielkość, którą w badaniach rozdziela się przez odpowiedni układ warunków [1]. Bez takiego układu obie części zostają razem [1].

Dlatego relacje z pierwszej ręki, zbierane w sieci pod hasłem kapsułki cbd opinie, są zapisem z jednego układu warunków, a nie pomiarem rozłożonym na części [1]. Przegląd o placebo i nocebo nie podważa przy tym samego zapisu. Mówi o jego pochodzeniu: rejestracja po przyjęciu wynika z więcej niż jednego źródła [1].

CB1, THC i opisy, których nie da się przenieść

Kannabidiol nie jest klasycznym agonistą receptora kannabinoidowego typu 1. Ta właśnie trasa, przez CB1, jest w piśmiennictwie udokumentowana dla THC [2].

Przegląd Huestis z 2007 roku zbiera farmakokinetykę kannabinoidów u ludzi: wchłanianie, rozmieszczenie w organizmie, przemianę oraz farmakologię receptorową profilu opisanego dla THC [2]. Osobna cząsteczka, osobny zestaw pomiarów.

Profil wiązania z tamtego opisu nie jest wspólny dla kannabidiolu. Wynika z tego jedna rzecz techniczna: określenia sporządzone dla THC nie przenoszą się na kannabidiol [2]. Słownik jednej cząsteczki nie opisuje drugiej, choć obie pochodzą z tej samej rośliny.

Przegląd z 2007 roku prowadzi kilka wątków naraz: ile substancji trafia do krążenia, jak rozkłada się w organizmie, co robi z nią przemiana i jak wygląda powinowactwo do miejsc wiązania [2]. Każdy z tych wątków opisano tam dla THC. Nazwa receptora CB1 pojawia się w obu opisach, ale w innej roli [2].

Stąd częsty zgrzyt w rozmowie. Ktoś pyta o kannabidiol, a odpowiedź dostaje w słowach zapożyczonych z opisów THC, bo te krążą dłużej i mocniej się utrwaliły. Zapis receptorowy takiego przeniesienia nie potwierdza [2].

W dokumentach kupowanego wyciągu ta różnica ma zupełnie inne rubryki. Etykieta podaje sumę kannabidiolu w opakowaniu, oznaczenie pełnego spektrum mówi o zakresie składników wyciągu, a certyfikat partii podaje osobno wartość THC dla danej serii. Farmakologia receptorowa z przeglądu z 2007 roku i te rubryki to dwa różne poziomy zapisu [2].

Ekstrakcja CO2 oraz terpeny należą do opisu wytwarzania i składu, nie do opisu wiązania z receptorem. Warto trzymać te dwa porządki osobno, bo tylko wtedy widać, gdzie liczby są sprawdzalne, a gdzie zaczyna się cudza analogia. Tyle da się powiedzieć bez wychodzenia poza zapis.

Ile trafia do krążenia, jak szybko, na jak długo

Farmakokinetyka to nazwa na jedno konkretne pytanie: co dzieje się z substancją po przyjęciu. Ile jej trafia do krążenia, jak szybko i jak długo tam pozostaje.

Przegląd Millara i współpracowników z 2018 roku zbiera dane o kannabidiolu u ludzi, a pierwsze, co z niego wynika, to szeroki rozrzut wyników [3]. Ekspozycja zależy w tych pracach od trzech rzeczy: od podanej ilości, od drogi podania oraz od tego, czy podanie odbywa się razem z jedzeniem [3].

Ilość: stężenia we krwi różnią się w zależności od podanej ilości, natomiast spójnej relacji między tą ilością a stanem subiektywnym cytowane prace nie ustalają [3]. To dwa różne wiersze i tylko jeden z nich ma liczby.

Droga podania: podanie doustne, dośluzówkowe i wziewne dają w przeglądzie z 2018 roku inne stężenia oraz inne czasy do wartości szczytowej [3]. Format z półki należy do tej samej rubryki. Olej konopny w kapsułkach przechodzi trasą doustną, butelka z zakraplaczem bywa w badaniach prowadzona jako podanie dośluzówkowe, a materiał wziewny stanowi trzecią pozycję [3].

Posiłek: przy podaniu doustnym ekspozycja różni się między podaniem z jedzeniem i bez jedzenia [3]. Ta sama zawartość opakowania, dwa różne warunki.

Moment odczytu: czas do wartości szczytowej zależy od drogi podania, więc ta sama ilość zmierzona w różnych punktach po podaniu nie oznacza tej samej ekspozycji [3]. Godzina zegarowa jest tu częścią pomiaru, nie tłem.

Warto dodać, czego w tym przeglądzie nie ma. Nie ma przelicznika między liczbą z etykiety a tym, co ktoś zanotuje po godzinie, bo taka relacja nie została w cytowanych pracach ustalona [3]. Jest opis zmiennych, które przesuwają stężenie: ilość, trasa, jedzenie, czas [3]. Cztery rubryki, każda sprawdzalna osobno.

Zapis z badań u ludzi i granica tego zapisu

Przegląd Iffland i Grotenhermena z 2017 roku zestawia to, co o bezpieczeństwie kannabidiolu odnotowano w badaniach u ludzi. Wśród zjawisk zgłaszanych przy podawanych tam ilościach wymieniono zmęczenie oraz zmiany apetytu [4].

Dwie cechy tego zapisu zasługują na uwagę. Pierwsza: zgłoszenia pochodzą z określonych populacji badanych i przy określonych ilościach, często znacznie wyższych niż ilości podawane na opakowaniach dostępnych ogólnie [4]. Druga: taki zapis nie jest zapowiedzią tego, co zanotuje pojedynczy czytelnik [1].

W wyszukiwarce te same pytania krążą w krótszej formie: cbd skutki uboczne, a zaraz obok przedawkowanie cbd. Odpowiedź, którą da się oprzeć na cytowanym piśmiennictwie, ma zawsze przy sobie warunki: kto, ile, jaką trasą, w jakim punkcie czasu [3].

Zapis z 2017 roku i przegląd farmakokinetyczny z 2018 roku stoją tu obok siebie z różnymi zadaniami. Pierwszy opisuje, co zgłaszano w badaniach u ludzi [4]. Drugi mówi, od czego zależą stężenia, które w tych badaniach mierzono [3]. Razem tłumaczą, dlaczego dwa opisy z internetu mogą być oba szczere i nadal się nie zgadzać.

Reszta należy do obserwacji i do własnych, cichych standardów. Notatka z jednego wieczoru nie ma warunku porównawczego, który w badaniu rozdziela farmakologię od oczekiwania [1], a bywa jedyną rzeczą, którą dana osoba naprawdę ma. Poniżej te same zapisy, wiersz po wierszu:

• Podana ilość: stężenia we krwi różnią się w zależności od ilości, spójnej relacji z zapisem subiektywnym prace u ludzi nie ustalają [3].
• Droga podania: trasa doustna, dośluzówkowa i wziewna to inne stężenia i inne czasy do wartości szczytowej [3].
• Jedzenie: ekspozycja po podaniu doustnym różni się między podaniem z posiłkiem i bez [3].
• Moment odczytu: ta sama ilość w różnych punktach po podaniu to nie ta sama ekspozycja [3].
• Oczekiwanie sprzed przyjęcia: mierzalny udział w tym, co zostanie zgłoszone później [1].
• Zapis z 2017 roku: zmęczenie i zmiany apetytu wśród zjawisk zgłaszanych przy badanych ilościach [4].
• Rubryki sprawdzalne przed otwarciem: suma z etykiety, wartość THC z certyfikatu partii, oznaczenie spektrum, terpeny w składzie, a przy kapsułkach CBD także skład otoczki.