THCA: kwasowa forma w wykazie kannabinoidów

Dwa wiersze w kolumnie kannabinoidów

Wieczór, blat kuchenny, obok laptopa rozłożona kartka z oznaczeniem partii. W kolumnie kannabinoidów jeden wiersz nosi skrót THC, drugi THCA. Litera A wygląda na drobiazg drukarski, coś na styku czcionki i pośpiechu. W chemii konopi rozdziela jednak dwa osobne zapisy, a piśmiennictwo laboratoryjne prowadzi je w oddzielnych rubrykach. Pytanie, które wtedy pada, bywa krótkie: co kryje ta jedna litera.

Skrót rozpisany na pełną nazwę

THCA to kwas tetrahydrokannabinolowy, czyli kwasowa forma cząsteczki zapisywanej jako THC. W oznaczeniu z 2011 roku [1] oba skróty stoją obok siebie na liście sześciu głównych kannabinoidów wyizolowanych z Cannabis sativa: THC, THCA, CBD, CBDA, CBG oraz CBGA. Trzy pary, w każdej jedna forma kwasowa i jedna neutralna. Tyle wynika z samego wykazu nazw. Ani słowa więcej, bo lista nazw pozostaje listą nazw.

Temperatura i czas jako dwie zmienne

Z THCA wiąże się jeden kłopot techniczny. Cząsteczka pozostaje chemicznie niestabilna, a pod wpływem ciepła i wraz z upływem czasu próbka przesuwa się w stronę THC. Materiał w naczyniu nie zostaje więc dokładnie tym, co do tego naczynia trafiło. Stąd powtarzany w piśmiennictwie zapis o niespójnym badaniu tej cząsteczki. Nie chodzi o brak zainteresowania. Chodzi o próbkę, która zmienia się w trakcie oznaczenia.

Sześć nazw w jednym oznaczeniu z 2011 roku

Praca z 2011 roku [1] była oznaczeniem in vitro. Wyizolowano sześć głównych kannabinoidów z Cannabis sativa i sprawdzono, jak zachowują się wobec dwóch enzymów: cyklooksygenazy 1 oraz cyklooksygenazy 2. Zapisany odczyt mieści się w jednym zdaniu, bo aktywność obu enzymów została zahamowana [1].

Warunek podany w tej samej publikacji waży tyle samo, ile sam wynik. Całość odbyła się w warunkach laboratoryjnych, na wyizolowanym materiale. Oznaczenie in vitro opisuje naczynie laboratoryjne, a nie organizm, i tak też jest w tej pracy zapisane. Poniżej pełna szóstka nazw, dokładnie w takim składzie, w jakim ją wtedy zestawiono, oraz punkt odczytu z tego samego zapisu.

• THC, forma neutralna
• THCA, kwasowa forma tej samej cząsteczki
• CBD, czyli kannabidiol
• CBDA, kwasowa forma kannabidiolu
• CBG, czyli kannabigerol
• CBGA, kwasowa forma kannabigerolu
• punkt odczytu: cyklooksygenaza 1 oraz cyklooksygenaza 2, aktywność zahamowana, wyłącznie w warunkach laboratoryjnych [1]

Hodowane komórki śródmózgowia w zapisie z 2012 roku

Druga publikacja jest jeszcze węższa w zakresie. Praca Moldzio i współpracowników z 2012 roku [2] korzystała z hodowanych komórek śródmózgowia w modelu neurotoksyczności. Obok THC i THCA zestawiono w niej kannabidiol, więc trzy kannabinoidy szły przez ten sam układ pomiarowy. Odczyt zapisany dla THC oraz THCA dotyczy ochrony neuronów dopaminergicznych, a przy THCA zanotowano istotny wzrost liczby komórek [2].

Do tego wyniku dopisano status, i on jest tu równie ważny. Oznaczenie wykonano na materiale hodowanym poza organizmem. Odpowiedniego pomiaru u ludzi ta praca nie zawiera, więc rubryka z danymi ludzkimi pozostaje bez wpisu [2]. Hodowla komórkowa i człowiek to dwa różne wiersze, prowadzone osobno w każdym rzetelnym zestawieniu.

Warto też zauważyć, jak niewiele takich zapisów w ogóle istnieje. Cząsteczka, która w cieple przechodzi w THC, źle znosi długie protokoły, powtórzenia i przechowywanie próbek. Cały zbiór publikacji o THCA jest z tego powodu skromny, a każda kolejna pozycja opisuje raczej naczynie laboratoryjne niż organizm. Trzy prace, trzy różne układy, jedna wspólna granica.

Trzy publikacje w czterech kolumnach

Najprościej ustawić te prace jedna pod drugą i sprawdzić cztery rzeczy: rok, materiał, zapisany odczyt oraz status danych. Taki układ pokazuje od razu, gdzie zatrzymuje się piśmiennictwo o tej cząsteczce.

Trzy wiersze, trzy różne układy pomiarowe. W żadnym z nich nie ma udziału ludzi, i właśnie dlatego czwarta kolumna jest tu wypełniona tak samo starannie jak trzecia. Bez niej pierwsze trzy kolumny mówiłyby więcej, niż zmierzono.

Wąski zbiór publikacji przy jednej niestabilnej cząsteczce

Zbiór dowodów dotyczących THCA jest ograniczony. Prace cytowane powyżej to oznaczenia in vitro oraz badania przedkliniczne, a nie badania kontrolowane u ludzi. Publikacja przedkliniczna z 2013 roku [3] pokazuje to najwyraźniej, bo obejmuje zarówno linie komórkowe, jak i model in vivo, a przy rubryce danych klinicznych nadal stoi zero pozycji.

Do tego dochodzi ograniczenie po stronie samej chemii. Niestabilność THCA oraz przesunięcie próbki w stronę THC pod wpływem ciepła i czasu sprawiają, że powtarzalne oznaczenie jest trudne, a porównywanie wyników między laboratoriami jeszcze trudniejsze. Taki jest dzisiejszy stan zapisu, opisany wprost.

Co daje się odczytać z dokumentu partii

Poza piśmiennictwem zostają liczby sprawdzalne przed otwarciem opakowania. Każda partia w Cibdol przechodzi niezależną analizę, a raport podaje kolumnę kannabinoidów oraz wartość THC, na przykład na poziomie 0,000%. Ekstrakcja CO2 opisuje etap wytwarzania, terpeny stoją w wykazie składników, a oznaczenie pełnego spektrum odnosi się do profilu ekstraktu. Kapsułki CBD, olej konopny w kapsułkach i butelka z zakraplaczem różnią się formatem, natomiast dokument partii czyta się w każdym z nich tak samo.

Osiem punktów o THCA, jeden pod drugim

1. Pełna nazwa: kwas tetrahydrokannabinolowy, zapisywany skrótem THCA, będący kwasową formą cząsteczki THC.
2. Miejsce w wykazie: jedna z sześciu nazw wyizolowanych z Cannabis sativa w oznaczeniu z 2011 roku [1].
3. Pary nazw w tym samym zestawieniu: przy THC, CBD oraz CBG stoją odpowiednio THCA, CBDA oraz CBGA [1].
4. Oznaczenie in vitro z 2011 roku [1]: cyklooksygenaza 1 oraz cyklooksygenaza 2, aktywność zahamowana, warunki laboratoryjne dopisane obok wyniku.
5. Praca Moldzio i współpracowników z 2012 roku [2]: hodowane komórki śródmózgowia, model neurotoksyczności, obok THCA również THC i kannabidiol.
6. Ta sama praca w rubryce statusu [2]: materiał hodowany poza organizmem, bez pomiaru u ludzi.
7. Publikacja przedkliniczna z 2013 roku [3]: linie komórkowe gruczołu krokowego oraz model in vivo, zahamowany wzrost, obecna śmierć komórkowa, brak danych klinicznych.
8. Ograniczenie techniczne wspólne dla wszystkich tych zapisów: chemiczna niestabilność cząsteczki i przesunięcie próbki w stronę THC pod wpływem ciepła oraz czasu.