Hoe voelt CBD volgens de literatuur?

Farmacokinetiek klinkt zwaarder dan het is. Het woord dekt wat er met een stof gebeurt nadat die is ingenomen: hoeveel ervan in de bloedbaan terechtkomt, hoe snel dat gaat en hoe lang het aantoonbaar blijft.

Wat je na inname zelf noteert

Getallen dus, met een tijdstip ernaast. De vraag hoe iets voelt heeft in dat soort tabellen geen eigen kolom.

In de systematische review van Millar en collega's uit 2018 over cannabidiol bij mensen loopt de gemeten blootstelling breed uiteen [3]. Die spreiding hangt volgens dat overzicht samen met de toegediende hoeveelheid, met de route en met het al dan niet gelijktijdig innemen van voedsel [3]. Wat er in diezelfde review niet staat, weegt hier even zwaar: een consistent verband tussen een toegediende hoeveelheid en een subjectieve toestand is niet vastgelegd [3].

Daar wringt de vraag. De literatuur meet concentraties in bloed. Een eigen verslag is geen laboratoriumuitslag. En in de gepubliceerde overzichten bij mensen zijn die twee niet aan elkaar gekoppeld [3].

Colloca en Barsky beschrijven in hun bespreking uit 2020 placebo en nocebo als grootheden die je kunt opmeten, zolang de opzet dat toelaat [1]. Wat iemand na inname bij zichzelf registreert, bestaat volgens die bespreking uit de farmacologie van de stof plus de verwachting die er vooraf al was [1]. In een geblindeerde studie worden die twee door de opzet apart gehouden. Daarbuiten zijn ze nauwelijks te scheiden, en de discussie of reacties op cannabidiol als placeboreacties te lezen zijn, loopt in de literatuur nog door [1].

Dat maakt de vraag niet zinloos. Het maakt hem anders van aard dan hij op het eerste gezicht lijkt. Wie een cijfer verwacht, vindt gegevens over blootstelling [3]. Wie een beschrijving verwacht, vindt verslagen uit specifieke studiepopulaties bij specifieke hoeveelheden [1].

Zoekvelden zeggen ook iets over de vraag zelf. Naast cbd bijwerkingen staan termen als cbg olie ervaringen, en wat daar gedeeld wordt is precies zo'n eigen registratie, met de anticipatie er al in verwerkt [1].

Zeven aantekeningen over CB1 en cannabidiol

1. Cannabidiol is geen klassieke agonist van cannabinoïdereceptor type 1, kortweg CB1. Dat hangt niet af van hoeveelheid, route of formulering; het zit in het bindingsprofiel van de stof zelf. Dit is ook het enige punt in dit onderwerp waar een recht antwoord mogelijk is.
2. De CB1-route is wel gedocumenteerd bij tetrahydrocannabinol. De review van Huestis uit 2007 zet voor die stof de opname, de verdeling, het metabolisme en de receptorfarmacologie bij mensen naast elkaar [2]. Eén stof, één route, uitgebreid beschreven.
3. Dat profiel wordt niet gedeeld. Beschrijvingen die bij tetrahydrocannabinol horen, zijn daarom niet over te zetten op cannabidiol [2]. Twee moleculen, twee dossiers, en geen brug ertussen op dit punt.
4. Verhalen van iemand die tetrahydrocannabinol beschrijft, zijn in dit onderwerp dus geen ijkpunt. Ze gaan over een andere stof met een ander bindingsprofiel, gemeten in ander onderzoek [2].
5. Het endocannabinoïde systeem is de vocabulaire waarin receptoren, lichaamseigen moleculen en afbraakenzymen bij naam staan. CB1 hoort in die lijst thuis. Maar een naam uit die lijst zegt op zichzelf niets over wat één persoon na inname bij zichzelf noteert.
6. Cannabigerol, cannabinol en de terpenen uit hennep hebben elk hun eigen gegevens. Wat over cannabidiol bij mensen is gepubliceerd, dekt die stoffen niet, ook niet wanneer ze samen in één flesje zitten [3].
7. Wat na dit punt komt, is variabel. En dat variabele is precies waar het cijfermatige deel van de literatuur over gaat: gemeten blootstelling, met de omstandigheden erbij vermeld [3].

Dosis, route, voedsel, tijdstip, verwachting

1. Dosis. Bloedconcentraties verschillen met de toegediende hoeveelheid, zoals de review van 2018 bij mensen samenbrengt [3]. Wat daar niet uit volgt, is een vaste ladder: een consistent verband tussen hoeveelheid en subjectieve toestand is in dat overzicht niet vastgelegd [3].
2. Route. Oraal, oromucosaal en via inhalatie leveren in de nagelopen humane studies verschillende concentraties op, en ook verschillende tijden tot de piek [3]. De route is daarmee geen detail naast de hoeveelheid, maar een eigen variabele in de gepubliceerde cijfers.
3. Voedsel. Bij orale inname is de blootstelling variabel, en die vergelijking is met en zonder voedsel in de literatuur beschreven [3]. Twee keer dezelfde hoeveelheid, twee verschillende omstandigheden, twee verschillende metingen.
4. Tijdstip. De tijd tot de piek is routeafhankelijk [3]. Dezelfde hoeveelheid, op twee verschillende momenten na toediening bekeken, staat dus niet voor dezelfde blootstelling. Een getal uit een publicatie hoort bij het meetmoment waarop het is vastgesteld.
5. Verwachting. Anticipatie vóór de inname draagt meetbaar bij aan wat er daarna gerapporteerd wordt, zo staat het in de bespreking van 2020 [1]. Deze variabele zit niet in het flesje en niet in de route, maar in de registratie zelf.
6. Twee conclusies volgen hieruit. Een getal uit een publicatie geldt bij de route, de hoeveelheid en de omstandigheden waaronder het is gemeten [3]. En één eigen verslag houdt de vijfde variabele niet apart, omdat de anticipatie er al in verwerkt zit [1].

Wat er is opgetekend, en bij wie

De review van Iffland en Grotenhermen uit 2017 brengt het gerapporteerde veiligheidsprofiel van cannabidiol in humaan onderzoek samen. Bij de onderzochte hoeveelheden staan in dat overzicht vermoeidheid en veranderingen in eetlust genoteerd [4].

Twee kenmerken van dat dossier verdienen aandacht. Het gaat om gerapporteerde bevindingen in specifieke studiepopulaties bij specifieke hoeveelheden, en die hoeveelheden liggen vaak ver boven wat in de handel gangbaar is [1]. Zo'n dossier is daarmee geen vooruitblik voor één lezer [1].

Wie via cbd bijwerkingen in een zoekveld bij dit soort overzichten uitkomt, leest een optelsom van studies [4]. Namen als cbg olie of cannabigerol olie staan in een eigen rubriek, met eigen gegevens. Voor terpenen geldt hetzelfde. Wat er dan overblijft is observatie, met je eigen rustige maatstaven.

• Vastgelegd: cannabidiol is geen klassieke agonist van CB1, anders dan de route die bij tetrahydrocannabinol is beschreven [2].
• Gemeten: blootstelling bij mensen, samenhangend met hoeveelheid, route en voedsel [3].
• Genoteerd: vermoeidheid en veranderingen in eetlust bij de onderzochte hoeveelheden [4].
• Apart te houden: de bijdrage van anticipatie, in een geblindeerde opzet [1].
• Niet vastgelegd: een consistent verband tussen een toegediende hoeveelheid en een subjectieve toestand [3].
• Per charge na te kijken: het cannabinoïdengehalte in het analyserapport, naast de extractiemethode zoals superkritische CO2-extractie in de productdocumentatie.
• Naast dit onderwerp: cbd wetgeving per land, met eigen kaders en eigen papieren.