Hoe CBD-olie ruikt en smaakt

Drie dingen bepalen wat je ruikt zodra de pipet omhoog komt: de terpenen, het extract en de draagolie. Samen leveren ze dat aardse, groene geurbeeld dat veel mensen meteen herkennen. Bijzonder is dat vrijwel alles wat er te ruiken valt uit moleculen bestaat die je ook uit de keuken en de tuin kent. Pijnboomnaalden. Citroenschil. Lavendel. Geen exotische scheikunde, maar bekende geuren in een andere verpakking.

Wat je neus in een flesje tegenkomt

Een geurkaart zonder proefpanel

Benoemen in plaats van omschrijven

Geur laat zich slecht in bijvoeglijke naamwoorden vangen. Aards, kruidig, groen: iedereen leest daar iets anders in. Er is een simpeler manier. Noem gewoon iets anders dat er zo ruikt, en de geur staat opeens vast. Dat kan bij hennep omdat terpenen zich niet aan één plantenfamilie houden. In de catalogisering van cannabisterpenoïden komen dezelfde moleculen terug in plantenfamilies zonder onderlinge verwantschap [1]. Vandaar dat een flesje naar pijnboom, citrus of hop kan trekken terwijl er geen naaldboom, citroen of hop in zit. De moleculen zijn hetzelfde, de bron is een andere plant. Op de tong gebeurt vervolgens niets nieuws: smaak en geur leunen op dezelfde onderdelen, met de draagolie als basis eronder.

Vijf namen die in hennep terugkomen

Vijf terpenen dekken de meest herkenbare tonen van een full spectrum olie [1]. Myrceen is de naam achter de hoppige, iets muskusachtige onderkant, het soort geur dat in een bierbrouwerij hangt. Limoneen brengt de citrusschil, scherp en fris. Pineen doet wat de naam belooft: pijnboomnaalden, harsig, het bos na regen. Linalool leunt naar lavendel, bloemig en zacht. Bèta-caryofylleen staat in hetzelfde overzicht van 2011 en trekt naar de kruidige kant, dichter bij het keukenrek dan bij de tuin [1]. Zes namen zou ook kunnen, maar met deze vijf kom je in de praktijk een heel eind. Ruik eerst, benoem daarna. Meestal valt er één toon op die de rest overstemt, en welke dat is verschilt per charge en per plant.

Als een oud flesje anders ruikt

1. Er is precies één verschuiving die het opmerken waard is: een zure toon met iets wasachtigs erin, alsof je aan waskrijt ruikt.
2. Die toon komt uit de draagolie die te lang heeft gestaan, en niet uit het terpeenprofiel van het extract.
3. Het geurbeeld van hennepextract zelf schuift met de tijd wat op, maar dat blijft binnen de marge van aards en groen die je van het begin af aan kent.
4. Lindholst keek in 2010 naar cannabishars en cannabisextracten die langdurig werden bewaard onder wisselende omstandigheden [2].
5. Wat daar naar voren komt: de bewaaromgeving is de bepalende factor, niet de tijd op zichzelf [2].
6. Twee flesjes uit dezelfde charge kunnen na een jaar dus verschillend ruiken, simpelweg omdat ze op verschillende plekken hebben gestaan.
7. Terpenen zijn klein en vluchtig. Ze zijn het eerste wat je bij het opendraaien binnenkrijgt, en ook het onderdeel dat het snelst uit de opening wegtrekt.
8. Een lichte variatie in geur tussen flesjes hoort bij een full spectrum extract, waarin de hele aromatische fractie meegaat naar de fles.
9. Wat er kwantitatief in zit, leest je neus niet af. Dat staat in het chargerapport dat bij het product hoort.

Een poeder dat bijna niets meebrengt

Soms ruikt een flesje naar vrijwel niets, en dat is geen fout. Bij CBD als isolaat gaat het om ongeveer 99% zuivere stof in de vorm van een kristallijn poeder. Om daar te komen, verdwijnen in de raffinage de terpenen, de wassen en de plantpigmenten. Dat zijn nu juist de onderdelen waar geur en smaak in zitten. Wat er dan overblijft in de fles is de draagolie met een verbinding erin die zich nauwelijks laat ruiken. Precies het omgekeerde van een full spectrum extract, waar de aromatische fractie meekomt en het geheel groen en aards houdt.

Geur is dus een aanwijzing over het extracttype, niet over de inhoud in getallen. Sinds 2014 is er een betrouwbaarder plek om te kijken dan het glas: de documentatie die bij een charge hoort. Onderstaande punten vallen na te lopen voordat de dop eraf gaat.

• Het extracttype op de verpakking: staat er full spectrum, breed spectrum of isolaat.
• De draagolie in de ingrediëntenlijst, want die zet de achtergrond van zowel geur als smaak.
• Het cannabinoïdengehalte per charge, zoals dat in het bijbehorende rapport is vastgelegd.
• De extractiemethode zoals die per product wordt vermeld, bijvoorbeeld CO2-extractie of superkritische CO2-extractie.
• Of de aromatische fractie apart benoemd wordt; dat verschilt per product en per analyse.
• Namen die in dezelfde kolom van het assortiment staan, zoals cbg olie, cannabigerol olie en cbg druppels, elk met eigen documentatie.