Kannabinoidy w roślinie konopi: enzymy, kwasy i szlak zapisany z nazwy

Kannabinoid, enzym, kwas: trzy słowa i jedna definicja

Biosynteza kannabinoidów to ciąg reakcji enzymatycznych, w którym roślina składa mniejsze cząsteczki w większe i zamyka je w postaci kwasów. Tyle mieści się w samej definicji. Wszystko dalej to już nazwy białek, nazwy substratów i lata publikacji.

Punkt wyjścia opisanego etapu nosi nazwę kwasu oliwetolowego. Produkt tego samego etapu również ma nazwę: CBGA. Praca Gagne'a i współpracowników z 2012 roku zapisuje przejście od jednego do drugiego jako pojedynczy krok szlaku [1]. Materiałem roślinnym był gatunek Cannabis sativa.

W tym samym zapisie stoi druga informacja, mniej oczywista dla osoby, która zna konopie wyłącznie z etykiety. Droga katalityczna prowadząca do tego produktu została opisana jako nietypowa wśród poliketydów roślinnych [1]. Poliketydy to obszerna grupa związków wytwarzanych przez rośliny, a konopie budują swój kwas inaczej niż większość tej grupy.

Drugi cytowany zapis pochodzi z 1996 roku. Syntaza kwasu kannabidiolowego została wtedy oczyszczona i opisana, także z rośliny gatunku Cannabis sativa, w pracy Taury, Morimoto i Shoyamy [2]. Nazwa enzymu mówi wprost, co z niego wychodzi: kwas kannabidiolowy, w skrócie CBDA.

Do tego dochodzi zapis o tym, czego w danych nie ma. Przy gotowych kwasach nie odnotowano etapu transportu [2]. Status całego tematu jest więc dość konkretny: to scharakteryzowane białka, a nie ogólny obraz rośliny. Białko daje się oczyścić, nazwać i zmierzyć. Ogólny obraz nie.

Dlatego w chemii konopi mówi się raczej o syntazie i o substracie niż o roślinie w całości. Enzym ma nazwę, materiał ma nazwę gatunkową, publikacja ma rok. Trzy rubryki, które daje się sprawdzić w piśmiennictwie [1][2]. Pytania o skład jednej butelki należą już do dokumentacji serii, nie do szlaku.

Kwas oliwetolowy, CBGA i kwas kannabidiolowy w jednym wykazie

Nazwy w tym temacie łatwo się mieszają, bo trzy z nich brzmią podobnie i wszystkie zawierają słowo kwas. Kwas oliwetolowy jest substratem. CBGA jest produktem opisanego kroku [1]. Kwas kannabidiolowy, czyli CBDA, ma swój enzym, którego oczyszczenie i opis pochodzą z 1996 roku [2].

Różnica między tymi pozycjami nie jest kosmetyczna. Jedna nazwa wskazuje na cząsteczkę, która wchodzi do reakcji, druga na cząsteczkę, która z niej wychodzi, trzecia na białko, które tę reakcję prowadzi. Piśmiennictwo prowadzi te trzy rubryki osobno, i tak samo prowadzi je ten wykaz.

Poniżej te same informacje w punktach, po jednym punkcie na jeden sprawdzalny zapis. Żaden z nich nie mówi nic o zawartości konkretnego opakowania. Wszystkie dotyczą białek i szlaku wewnątrz rośliny.

• Substrat opisanego etapu: kwas oliwetolowy, nazwa zapisana w publikacji z 2012 roku [1].
• Produkt tego samego etapu: CBGA, zapisane jako pojedyncze przejście w szlaku [1].
• Materiał roślinny w obu cytowanych pracach: gatunek Cannabis sativa [1][2].
• Droga katalityczna: opisana jako nietypowa wśród poliketydów roślinnych, co w 2012 roku było głównym punktem zapisu [1].
• Enzym z 1996 roku: syntaza kwasu kannabidiolowego, oczyszczona i opisana [2].
• Gotowe kwasy: bez odnotowanego etapu transportu [2].
• Status danych: scharakteryzowane białka opisane z nazwy, a nie ogólny zapis o roślinie [1][2].
• Zmienna, którą w pracy z kannabinoidami prowadzonej od 2014 roku stawia się na pierwszym miejscu: nie metoda ekstrakcji.

Ekstrakcja CO2 obok tego, co roślina zbudowała wcześniej

W wyszukiwarce ekstrakcja CO2 pojawia się częściej niż nazwa jakiegokolwiek enzymu. Zrozumiałe. Metoda pozyskiwania wyciągu widnieje w opisie produktu, a szlak biosyntezy nie widnieje nigdzie na kartoniku.

Kolejność zdarzeń jest jednak odwrotna niż kolejność opisów. Najpierw pracują białka w tkance roślinnej, potem cokolwiek zostaje z tej tkanki wydobyte. Kwas oliwetolowy przechodzi w CBGA wewnątrz rośliny [1]. Tam też opisano syntazę kwasu kannabidiolowego [2]. Wyciąg przenosi na zewnątrz to, co powstało wcześniej.

W pracy z kannabinoidami prowadzonej od 2014 roku kluczowa zmienna leży dokładnie w tym miejscu, a nie w metodzie ekstrakcji. Krótkie zdanie, a porządkuje cały temat.

Osobna sprawa to formaty. Kapsułki CBD, olej konopny w kapsułkach oraz butelka z zakraplaczem różnią się opakowaniem i recepturą, natomiast pytanie o kwasy kannabinoidowe dotyczy etapu wcześniejszego, opisanego w dwóch cytowanych pracach [1][2]. Oznaczenie pełnego spektrum na etykiecie odnosi się do składu wyciągu, nie do przebiegu reakcji w roślinie. Liczby dla jednej serii stoją w raporcie partii, gdzie kannabinoidy i terpeny zajmują osobne rubryki. Cibdol pracuje nad recepturami z kannabinoidami od 2014 roku i zleca analizę każdej partii niezależnemu laboratorium, więc zawartość opakowania daje się sprawdzić przed jego otwarciem.

Czego szlak nie rozstrzyga? Zawartości danego opakowania. Publikacja opisuje białko, warunki oznaczenia i materiał roślinny; nie opisuje serii produkcyjnej ani rubryk na etykiecie. To dwa różne dokumenty i dwa różne pytania. Jeden dotyczy tego, jak cząsteczka powstała w roślinie [1][2]. Drugi dotyczy tego, ile jej stoi w rubryce raportu.

Rok, białko i materiał roślinny w jednej tabeli

Ten temat mieści się w kilku wierszach, jeśli odjąć wszystko poza danymi. Tabela poniżej rozkłada oba cytowane zapisy na trzy kolumny: nazwa rubryki, rok publikacji i to, co w niej stoi. Nic więcej nie zostało dopisane.

Warto czytać ją od lewej. Pierwsza kolumna mówi, o czym mowa: o substracie, o produkcie, o białku, o materiale roślinnym albo o statusie danych. Druga podaje rok, bo w tym temacie rok jest informacją, nie ozdobą; jedna praca pochodzi z 1996 roku, druga z 2012. Trzecia kolumna to treść zapisu, przytoczona bez rozszerzeń.

Jeden wiersz jest tu przeczący, i to celowo. Przy gotowych kwasach nie odnotowano etapu transportu [2], a taka informacja też jest informacją. Ostatni wiersz wychodzi poza piśmiennictwo i dotyczy praktyki: zmiennej, którą stawia się na pierwszym miejscu w pracy z kannabinoidami od 2014 roku.